اگر توجه کنيم که در اين شهر براي بسياري از زحمتکشان مراسم بزرگداشتي جهت قدرداني از زحمات چندساله ي اين عزيزان برگزار مي شود ، بايد گفت که چه خوب و شايسته است و در خور تحسين. (نمونه بارز آن مراسمات و بزرگداشت هاي موسسه انديشه).

اما وقتي بر مي گرديم به گذشته و دورادور نظري می اندازيم به جامعه اين شهر ، خواه ناخواه افرادي را به خاطر مي آوريم که ساليان سال تمام عمر خود را بدون هيچگونه چشم داشتي وقف همنوعان خود کرده اند اما در کمال تاسف ، کسي برايشان تره هم خرد نکرده است چه رسد به اينکه مراسمي را در تقديرشان برگذار نمايند.

خودتان قضاوت کنيد که در اين چند سال ، در خاطرتان هست که بجز مراسماتي که در تقدير از معلمين و دانش آموزان برتر صورت مي گيرد ، از گروه و اقشار ديگري از جامعه هم انجام پذيرفته باشد. البته حق مي دهيم به خودمان چون عادت کرده ايم به اينکه هميشه نمادين بيانديشيم و خود را در چارچوب عرف و رسميات جامعه محبوس نماييم. هر سال بايد آن شود که ساليان قبل بوده و بايد کساني را مورد الطاف خيرخواهانه خود قرار دهيم که هر سال مي شود. عجيب است که حاضر هم نيستيم  اندکي از خود ابتکار به خرج دهيم و تصميمات خود را رنگ و بوي ديگري بخشيم.

بيجا نيست اگر ديدگان خود را اندکي از نورچشمي ها کج کنيم و در آن سوتر کسان ديگري را که شايد تمام عمر خود را در خدمت به مردم صرف کرده اند سوق دهيم.

در هر جامعه اي به همان اندازه که معلمين و فرهنگيان در جايگاه والايي از آن قرار دارند ، به همان اندازه پزشکان ، ورزشکاران و هنرمندان و ...  نيز از مقام مهمي در آن جامعه برخوردارند. حال ببينيد شهر ما را که مثلا در باب مسئله ورزش ، نه تنها مهم و با ارزش تلقي نمي شود  بلکه هرگاه از توپ و تور و زمين فوتبال نامي برده مي شود ، مستقيم آن را با عياشي و بازيگوشي و ولگردي همتراز مي بينند.

همانطور که از بازنشستگان زحمتکش آموزش و پرورش ، بخاطر تلاشي که سالها در تربيت فرزندان اين شهر متحمل شده اند ، تقدير و تشکر مي شود آيا نمي شود به همانصورت و يا حتي کمتر از آن ، از پيشکسوتان پزشک ، ورزشکار ، هنرمند و ديگر اقشار نيز نامي برده شود.

آيا قديمي ترين و با سابقه ترين پزشک منطقه يعني دکتر محمد امين پور يوسف که اکنون بعنوان يکي از برترين پزشکان کشور انتخاب شده است ، شايسته يک لوح تقدير ساده نيست؟

اکنون که نام بزرگاني همچون احمد زيني ، علي مشوش ، محمد هنرمند و ... بخاطر خدمت در نظام آموزشي تا سالها در يادها خواهد ماند ، جاي دوري نخواهد رفت اگر نامي برده شود از پيشکسوتان فوتبال همچون احمد چمراس ،  يوسف دستيار ، رضا ارشدي ، احمد توکلي ، يوسف جليل پور ، مصطفي پيروزه و خيلي هاي ديگري که در دهه هاي گذشته در زمين هاي فوتبال آن زمان افتخاري بودند براي جناح و حتي منطقه.

شايد تقديري باشکوه چندان به مذاق خيلي ها خوش نيايد اما با تجليلي ساده از فعالان ورزشي شهر حداقل توجهي ناچيز مي شود به اين عزيزان و تشويقي براي ورزشکاران امروز.

البته آنچه در بالا خدمت شما عرض گرديد همه خود محصول عواملي است تا با به عرش رساندن بعضي ها ، سايرين به ورطه فراموشي سپرده شوند. بحث به درازا خواهد کشيد اگر از همه ي آنچه مي توان بعنوان مسبب آن است نام برد.  ان شاءالله در روز هاي آتي دلايل آن و عوامل بوجود آورنده آن را به بحث خواهيم گذاشت.