واقعا چه شيرين و لذت بخش است وقتي سخن از گذشته به ميان مي آيد. چه خوب و شنيدني خواهد بود اگر اين شرح حال را از زبان کسي بر صفحه اي نگاشته گردد که سالها در آن زمان زيسته و با مردم آن دوران مانوس بوده است که واقعا نوشتن از سر احساس ، شور و حال بسي افزون تر از زبان همچون مني خواهد داشت که تنها به شنيدن از يکي دو نفر پسنده کند.

قدم زدن در کوچه پس کوچه هاي 40-50 سال گذشته جناح هم چه حال و هوايي خواهد داشت اگر امکان تحقق آن مهيا باشد. ويا چه خوب بود اگرتني چند از مردم فرهنگ دوست جناح بخصوص کساني که دست به قلمي دارند وقايع نه چندان دور گذشته و حال و هواي آن دوران را براي جوانان ما به ترسيم برسانند. متاسفانه تا حرف از گذشته به ميان آورده مي شود 100 ويا 200 سال قبل به ذهن ما خطور مي کند و ليست اسامي خانان و بزرگان و حافظان قرآن و حادثه فلان جنگ و وقوع بهمان زلزله.

فکر نمي کنيد تمام اين حرف و حديث ها را مردم ما از حفظ باشند.

به نظر اينجانب نگاشتن از سيماي30-20 سال پيش شهر جناح که شايد نتوان گفت دور زماني از آن گذشته حاوي رويدادها و حوادثي شنيدني است براي جوانان و حتي بزرگسالان ما و محلي است جهت يادآوري و تجديد خاطرات براي کهنسالان بخصوص در دوران انقلاب که با وقايعي گاه تلخ و شيرين دست و پنجه نرم کرده اييم.

حال که کسي در اين دوره و زمانه زحمت آن را به خود نمي دهد بخوانيد شرح حالي از کسبات آن زمان که در ذيل به عرض مبارک مي رسانم. به قول بعضي ها از هيچي که بهتر است. برگرديم به همان سالها: