سخني با خوانندگان

گفتم يه چند روزي در اين وبلاگ چيزي ننويسم .

ديدم نه ، نمي شه بايد به خيلي ها جواب داد ، اما نه به هر کس چون بعضي ها آنچنان که بايد و شايد نه فنون نوشتاري را رعايت مي کنند و نه اصول اخلاقي را. بطوريکه خيلي ها  فراموش کرده اند که در بسياری از مواقع بايد در نوشته ها جايي هم برای مقوله احترام به ديگران در نظر گرفت.

خب در اين چند روز همه نظر دادند ، بعضي ها ايراد گرفتند و بنحوي از طرز بيان و نوشتار بنده در اين وبلاگ انتقاد کردند. دستشان درد نکند ، من هم با جان و دل مي پذيرم تمام ايرادات مطرح شده را. چون خود ادعاي نقد و انتقاد دارم و اصولا اين وبلاگ را در اين راستا راه اندازي کردم که تا حالا هم چنين بوده و ان شاءالله چنين هم خواهد  بود.

خيلي ها هم موضوعات مطرح شده را در خلاف جهت منافع شخصي و يا گروهي خود تشخيص دادند و اصرار دارند به اينکه چرا از اين نگفتي و از آن ننوشتي. مثلا يکي گير مي ده به مسئله جديد و مدروز جامعه جناح ، يعني سرد و گرمي آسفالت شهرداري ، نمي دانم از کي تا حالا همه واسه ما آسفالت شناس شدند آن هم از نوع گرم و سرد. خب خدا را شکر يکي پيدا شد و جوابيه ايي در نظرات به ثبت رسانيد و تکليف سرما و گرماي آسفالت هاي جناح را مشخص کرد.

جالب است نحوه درک و تشخيص عزيزان خواننده در مورد موضوعات مطرح شده در وبلاگ. مثلا در مورد همين موضوع اخير (تنديس هاي سبز رنگ ...) همه آن را بر خلاف عقايد خود مي بينند. يکي مثل مورد قبل گير داده به سردي و گرمي آسفالت و از طرفي ، اخيرا هم يکي پيدا شده که براي تفهيم عقايد خود خاطرات گذشته خويش و داستان گرگ و گوسفند را مطرح مي کند ، جکي تعريف مي کند و يا في البداعه شعري مي گويد که حالا چي؟ يعني شما ها يک مشت آدمهاي بي مصرفيد که براي بيرون آمدن از انزوا به جاي داد و فرياد و فحش و ناسزا در ملاعام به نوشتن وبلاگ رو آورده اييد.

خدمت شما همشهري عزيز عرض کنم اگر مسئله وبلاگ و بطور کلي اينترنت براي جنابعالي موضوعي تازه و جديد است و تازه در اين چند روز اخير است که با مو ضوعاتي مانندايميل و ... آشنا شده اييد خدمتتان يادآوري کنم که در همين جناح خودمان حدود 6 ويا 7سال است که همه از اين موضوعات سر در مي آورند و اکنون هم که به يک رسانه فراگير تبديل شده است.

اکنون ديگر دوران داد و فرياد و عربده کشيدن و اطلاعيه چسپاندن بر در و ديوار و کوچه و بازار گذشته است، ديگر نيازي نيست که براي رساندن نظرات خود منتظر يک گردهمايي شويد تا از فرصت استفاده کرده و هر چه در دل داريد بريزيد بيرون.

حال سوالي دارم خدمت شما: اگر بر فرض مثال ، بنده بيايم در مسجد جمعه موضوع مطرح شده در وبلاگ را براي عموم مردم بيان کنم آيا شما جرات خواهي کرد پاسخي که در قسمت نظرات به ثبت رسانديد در آنجا هم بيان کنيد. به نظرم نمي آيد شهامت چنين بياني در شما باشد چون نظر شما در وبلاگ با شخصيت ظاهري تان در جامعه جناح از زمين تا آسمان متفاوت است. هرگز دلتان نمي آيد پايگاه اجتماعي خود را به عنوان يک شخص فرهنگي در بين اقشار مردم خراب کنيد.

البته بنده از نظرات و انتقادات خوانندگان استقبال مي کنم به شرطي که از تهمت و افترا و بي احترامي بدور باشد. تاکنون هم خيلي ها با دليل و مدرک ، نوشته های من را به باد انتقاد گرفته اند که بنده هم پذيرفتم.

خب به هر حال هر کسی شخصيتی دارد...