یکی از امتیازات منطقه ما وجود با برکت خیّرینی است که از سالهای دور با صرف هزینه های گزافی اقدام به ساخت مراکز دینی ، فرهنگی ، آموزشی و غیره کرده اند و با جرات می توان گفت که این کار نه به خاطر خود و خدای ناکرده ریا بوده است بلکه آن را راهی می دانند برای رسیدن به رضای خدا و همچنین وظیفه ای است که خود را مکلف به ادای آن و خدمت رسانی به مردم خود تلقی می کنند. واینکه خداوند در قرآن کریم بارها لفظ انفاق اموال را بعد از فریضه های نماز و روزه آورده است خود دلیلی است بر اهمیت آن ، و خیّرین ما هم به خوبی این مهم را درک کرده و به آن عمل می کنند

اما هدف از نوشتن این مطلب تنها روشن کردن این موضوع نیست زیرا که این چیزی است عیان که حاجتی به بیان :هم ندارد ، بلکه هدف ، آگاه کردن خیّرین محترم به چند نکته اساسی است

همانطور که قبلا هم گفته شد هدف خیّرین از وقف اموال خود، کسب ثواب است و وجود مساجد زیاد و متعددی که در شهر ما وجود دارد و توسط این افراد ساخته شده است خود دلیلی بر این مدعاست. اما سوالی که در این میان مطرح می شود این است که آیا از دید خدا تنها ساخت مسجد اجر و ثواب دارد ، البته در مورد اهمیت و اولویت ساخت مسجد و تاکید زیادی که پیامبر اکرم - صلّ الله علیه و آله و سلم – در مورد آن داشته اند هیچ گونه شک وشبهه ایی نیست . اما خدمت خیّرین محترم عرض می شود که آیا شهر کوچکی مانند جناح که کمتر از 6 هزار نفر جمعیت دارد ، حدود 14 مسجد کفایت نمی کند و باز هم مسجد مورد نیاز است.

اگر اندکی دقت کنیم و تعداد جمعیت واجد شرایط نماز خوان در مسجد را بر تعداد مساجد تقسیم کنیم خود به خود پی به اضافی بودن مساجد می بریم . اگر فرض کنیم که جمعیت جناح 6 هزار نفر است و تمام افراد هم نماز خوان هستند و علاقه زیادی به نماز جماعت دارند متوجه می شویم که یک مسجد دارای تعداد اندکی از نمازگزاران می شود.

با این تفاسیر آیا صرف هزینه های گزاف برای مساجد و آن هم در این شرایطی اسراف و هدر دادن پول نیست.

اگر ما واقعاً بفکر بدست آوردن ثواب هستیم بیاییم جماعت مسجد را زیاد کنیم نه اینکه بر تعداد خود مساجد بیافزاییم زیرا وجود مساجد متعدد هیچ گونه انگیزه ایی در جوانان برای نماز خواندن ایجاد نمی کند و آن هم در زمانی که وسایل نقلیه برای همه مهیاست و هیچ نیازی به نزدیکی مساجد به خانه ها وجود ندارد. ما می توانیم با صرف درصد اندکی از این هزینه ها مراکز آموزشی ، فرهنگی و تفریحی خود را گسترش دهیم تا با این کار بر آگاهی و علم افراد بیافزاییم و یا حداقل از ولگردی جوانان در خیابانها جلوگیری کنیم بنحوی که خود جوان به آن درجه از شعور و تکلیف دست یابد که خود را موظف به رفتن به مسجد کند.

یا اینکه جای ساختن یک مسجد می توان حداقل حدود 10 تا 15 خانه مسکونی ساخت و آن را به جوان کم درآمدی داد که سالیان سال از نداشتن مسکن رنج می برد. خداوند خدمت به بنده خود را مقدم بر هر چیزی می داند. آیا این کار خدمت به خلق خدا نیست؟ آیا ثواب این کار بیشتر است یا ساختن یک مسجد در بیابان با صرف میلیونها پول بی زبان و آن هم در شرایطی که بیشتر اوقات نماز بدون جماعت است.

البته در این مورد خود خیّر را نمی توان مقصر دانست چون اغلب ایشان در خارج از کشور زندگی می کنند و از نیازهای مردم نا آگاهند ولی در این بین انگشت اتهام ما رو به کسانی است که بعنوان واسطه و یا مشاور و از افراد مورد اعتماد خیّر بحساب می آیند و خیّر نیز با توجه به اطلاعات داده شده ازاین افراد در مورد چگونگی صرف پول تصمیم می گیرد. این اشخاص نیز باید بر وظیفه خود واقف بوده و نیازهای اصلی جامعه را به خیّر منتقل کنند و او را متقاعد سازند تا پول خود را در جایی صرف کند که واقعاً مورد نیاز مردم است تا با این کار اجر و ثواب او نیز تباه نشود.

امیدواریم خیّرین محترم که به طور حتم از شعور و فرهنگ بالایی هم برخوردارند در آینده انفاق خود را با توجه بیشتری ادا کنند.