مطلبي که در زير به سمع و نظر شما مي رسد موردي است که ساليان سال در جناح ،صحبت کردن درباره آن جرم تلقي شده وبا متخلف برخورد و او را در انزواي شديد اجتماعي قرار خواهد داد. علاوه بر آن او را منتسب به جناح چپ افراطي کرده و داد و ستد و مراودات اجتماعي را تا اطلاع ثانوي از سوي طرفداران گروه اکثريت تندرو قطع مي شود ، تا شايد فرد مذکور بر سر عقل آيد و دست از پافشاري برداشته و مثل بچه آدم ، آرام و ساکت بشيند تا فرجي نازل شود و معجزه اي رخ دهد و حداقل قبل از عروج از اين دنيا ، اين مهم دست يافتني گردد.

بهر حال ، اين بار دل به دريا زديم و در باب واگذاري زمين به جوانان مطلبي نوشتيم. البته مسئولين امر نگران نباشند ، من قصد ندارم باز هم موضوع تکراري و حرف دل جوانان که ما خواهان زمين هستيم را براي هزار و چندمين بار به ميان بکشم و يا خداي ناکرده اين قشر در به در و حيران را بر عليه شما مسئولين که هميشه خير خواه امت جناح بوديد بشورانم. هدف من از اين نوشته تنها بيان پيامدها و نتايج اين رويداد مهم تاريخي است:

جوانان جناح هر چه زدند به در بسته زدند و آنگاه که ديدند نه دستشان به جايي مي رسد و نه گوشي است که در اين بين باشد بدهکار ، بي کار ننشسته و مصلحت در آن ديدند که خود فکر چاره اي باشند و راههاي مختلف را براي رسيدن به آن بيازمايند که ما هم يک مورد از اين ابتکارات را مورد بحث قرار خواهيم داد:

سال پيش که باراني باريد و زمينها سرسبز و خرم شد ، گروهي از مردم از اين رحمت خدادادي استفاده کرده و زمينهاي زيادي را شخم زدند حتي زمين فوتبال.

با اين ادعا که زماني پدران ما در اين زمينها جو مي کاشتند و ما هم راه آنها را ادامه مي دهيم. اما بعد از چند ماه که علفها به زانوان انسان مي رسيد ، تنها جايي که مثل اول خشک و بياباني بود همين زمين هاي شخم زده بود. چرا ، چون در آنجا جويي نکاشته بودند که چيزي سبز شود. خب اين هم راهي است براي ستاندن حق قبل از اينکه خورده شود و همين امر هم موجب رشد سرسام آور قيمت زمينهاي مذکور شد بطوريکه يک تکه زمين کوچک در صحراي بادي به ميليونها تومان به فروش مي رسيد. به اين منظور خيلي ها هم در اين فکر بودند که شايد جد و آبايشان ، زماني ، جايي چيزي کاشته باشند تا في الفور سروقتشان روند و شخم بزنند و بندکشي نمايند تا شايد دستشان به جايي برسد و حداقل ساليان بعد بچه ها و نوادگان شان صاحب زمين شوند و با خيالي راحت و بدون اينکه منتظر باشند تا مسئولين آن زمان بفکر تقسيم زمين بيفتند و بدور از هر گونه مشاجره ، از مالکان بزرگ زمين محسوب شوند ، کاري که اگر زماني پدران ما انجام داده بودند حداقل ما هم در شهرک مرواريد زمين داشتيم.

با اين حال در آينده نه چندان دور ما شاهد ايجاد شهرک هاي جناحي نشين در جنوب مزه ، کناره باختري رود مهران ، پس اتخان ، حائل دودروا و در کنار گاوداريها و دامداران عزيز خواهيم بود.

به اميد داشتن زمين بيشتر