خیلی از بزرگتر های ما که سی و خورده ای سال پیش تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان توحید جناح گذرانده اند عکس فوق قطعا تداعی بخش خاطرات دوران کودکی و بخصوص یادآور معلمان نازنینی است که دست تقدیر همه ی آنان را به باد فراموشی سپرده است.

به احتمال قریب به یقین کمتر کسی باور دارد اینانی که در این تصویر اینگونه راست قامت و استوار ایستاده اند روزگاری سردمدار فرهنگی این شهر بوده اند. در خفقان فرهنگی و فقر معلمان بومی اینان بودند که کمر همت بستند و هدایت آموزش بچه های آن زمان را بر عهده گرفتند اما افسوس و صد افسوس اکنون که دست رنج سالها تلاش و پایداری به بار نشسته است اینگونه از سوی آقایان فرهنگی این دور و زمانه که خود روزگاری بر نیمکت کلاس این معلمان تحصیلات خود را آغاز نموده اند مورد بی مهری قرار گرفته اند و حتی از اینکه آنان را بعنوان یک فرهنگی بنامند ابا دارند.

موسسه اندیشه جناح که سعی داشته است از فرهنگیان و معلمان بازنشسته شهر تقدیر کند جالب است که نام اولین آموزگاران خود را حتی در ته لیست بلند بالای مدعوین و خیل عظیم جمعیتی که هر ساله از سوی این موسسه دعوت می شوند  نمی گنجاند.

عجیب است که در میان آنهمه تعریف و تمجید و لوح تقدیر ، نامی از هیچکدام از پیشگامان فرهنگی شهر برده نمی شود. انگار نه انگار که استارت تغیر و تحول فرهنگی شهر با استخدام این گروه بعنوان اولین معلمان رسمی شهر جناح زده شده است.