یک ماه پیش (ایام دهه فجر) در جریان برگزاری جشنواره ها و نمایشگاه های کتاب و آثار دستی که در نقطه نقطه ی شهرمان ، جمعیتی را بسوی خود کشانده بود ، در عین حال با خبر شدیم موزه مردم شناسی جناح که به همت و هزینه شخصی یکی از همشهریان تاسیس شده بود در شرف تعطیلی است.

جا داشت امروز شهردار محترم در خلال گزارشات خود از عملکرد شش ماهه شهرداری که در مسجد جامع بیان کردند نیم نگاهی هم به موزه جناح می داشتند.

گفته می شود مالک ساختمان که سالها خانه ی خود را در اختیار موزه قرار داده است ، طی درخواستی ، خواستار بازپس گیری آن در مهلت معین یکساله کرده است که در این مدت نیز می بایست ماهانه یکصد هزار تومان بهای اجاره آن پرداخت شود ، جالب است که هیچ کدام از مسئولین محلی اعم از شورا و شهردار حاضر به پرداخت این هزینه نیستند و موزه ای که سال ها به داشتنش بر خود می بالیدیم و آنرا بعنوان تنها موزه مردم شناسی  استان تلقی می کردیم که با دستان وزیر کشور نیز افتتاح شده بود در آستانه نابودی است.

جای بسی تاسف دارد که چه هزینه ها و چه نیرویی که صرف راه اندازی نمایشگاهای کوتاه مدت چند روزه می گردد اما عرضه ی نگهداری این موزه از شورا و شهردار فرهنگی و صدالبته فرهنگ دوست بر نمی آید!!

 یادمان نرود که در این چند سال موزه مردم شناسی تنها مکانی بوده است که بعنوان یک مرکز گردشگری ما را از شرمندگی مسافران و مهمانان غریبه در نبود یک مکان تفریحی خلاص می کرده است.

این موزه می توانست برخلاف نمایشگاه های چند روزه ، ایفاگر نمایش دائمی آثار و تاریخ مردمان شهر بعنوان یک نمایشگاه همیشگی نقش مهمی را در زدودن غبار فراموشی از تاریخ نیاکانمان ایفا کند.

اما چه کنیم که هر چیزی را به مصلحت شخصی خود می سنجیم و آنچه نام و آوازه ای برایمان به ارمغان نیاورد ، حتی به اندازه پشیزی برایش ارزش قائل نیستیم ، بطور قطع اگر امروز موزه ای در شهرمان وجود نداشت آقایان برای اینکه به عنوان بانیان تاسیس اولین موزه مردم شناسی در سطح استان نام و آوازه را از خود بجای نهند هزینه ای دوچندان را از هر جایی مهیای بنای آن می کردند اما امروز که نگهداری آن هزینه ای اندک را می طلبد چشمان خود را بسته اند.