امروز در ابتدای اسفندماه 86 و در آستانه سال جدید شمسی دو سال از آنچه در این وبگاه اینترنتی نگاشته شد می گذرد. با ورود به سومین سال از حضور جناح 83 ، اکنون بر طبق آمارگر سایت ، آمار حضور بازدیدکنندگان به بیش از بیست هزار نفر رسیده است.

با توجه به آنچه در این مدت و بخصوص در این سال گذشت طلب می کند نگاهی گذرا بر رویدادهای واپسین و متعاقبا گذری کوتاه بر نوشته های این وبلاگ و انتقاداتی که چه بجا و چه بقول بعضی از دوستان نا بجا ، چه از سوی نویسنده و چه با نظر خواننده در خطاب به مسئولین ، ادارات و شخصیتها ی به اصطلاح مطرح جامعه شد داشته باشیم.

آنچه در این بین قابل تامل و ندبر است عکس العمل  نچندان معقول آقایان در برخورد مسائل مطرح شده است.

حتمی خاطر حضور عزیزان خواننده است که...

در مرداد ماه سال جاری ، مطلبی در انتقاد از ساخت مسجد صلاح الدین ایوبی اینگونه ارائه گردید که چه ضررورتی دارد سرمایه ای این چنین در بین خانه های نیمه ساخته حیف و مال گردد. بر خلاف آنچه تصور می شد علمای دوراندیش ما بجای پاسخی درخور و مناسب و یا ارائه تحلیلی شایسته قبل از آنکه ناملی بر مطلب ذکر شده داشته باشند ، بجای اینکه بخواهند که بدانند نوشته ی نویسنده چه می گوید در پی نویسنده ی نوشته بودند بطوری که برخی از همشهریان عزیزمان در خارج از کشور به نوعی ما را به صفت اسلام ستیزی نیز ملقب نمودند.....

در اوایل سال 86 بعد از اینکه شهردار یزدی ، هوای وطن به سرشان زد و شهرداری را به لقایش بخشید ، اعضای محترم شورا چند ماهی را دربدر در جستجوی شهردار ، گزینه های مختلفی را زیرورو کردند و دست آخر گزینه محمد سعید دستپاک با اکثریت آراء با 4 رای مثبت و یک رای ممتنع به شهردار جناح منصوب نمودند. در واقع همین هم نکته آغاز حملات انتقادآمیز طرفداران پرشماری بود که با انتخاب شورای جدید ، عملی بر خلاف انتظارات خود می دیدند.

اگر بشود آن را یک  ناشیانه گری به اصطلاح حرفه ای نامید اما آنچه بیشتر از همیشه شورای ما را بی روح جلوه می نمایاند عدم اطلاع رسانی حتی به قیمت یک سخنرانی خشک و خالی در مسجد جامع است. حال که حدود یک سال از شروع بکار شورا می گذرد شاید مردم ما حتی اسامی ایشان را هم از یاد برده اند...

به هر حال انتظار کوچک مردم جناح از شورای محترم ، شفاف سازی و پاسخ به سوالات و مشکلاتی تلمبار شده ای است که در این چند مدت بی پاسخ مانده است.

ادامه دارد