عجيب است چرا امسال کسي از زمين و قصه ي واگذاري آن حرفي به ميان نمي آورد.  اگه کمي فکر کنيم متوجه خواهيم شد که جوانان مستحق زمين ديگه نمي شه بهشان گفت جوان ، چون چند سال و اندي از آن قضيه گذشته و همه واسه خودشان مردي شدند اين را علم هم ثابت کرده است. تا حالا خيلي ها با سياست تکه زميني از کسي ستاندند ، بعضي ها قيد ازدواج و زندگي را زدند و اندکي هم که قابل بحث نيستند. بايد به فکر نسل بعدي بود که آن هم خدا کريم است.

اصلا مهم نيست ، اعضاي محترم شورا خوش باشند ما هم خوشيم که الحمدلله زندکي به کامشان است و هر کدام هکتارها زمين و خانه و مايملک ذخيره دارند که احتمالا تا هفت هشت پشت شان هم کفايت کند.

باشد که به مشکلات و خصومت هاي شخصي خود بپردازند که از اوجب واجبات و اولي امورات است و به صلاح مملکت.

بماند اينکه عده ي ناچيزي جوان به دردنخور در اين راه فداي خير و آباداني شهرمان گردند ، بايد باور داشته باشيم که پيروزي جناحي و قبيله اي و کم نياوردند حق مسلم مسئولين ماست وشايد راست گفتند که صلاح مملکت خويش خسروان دانند.

روز انتخابات است. مسجد جمعه و کاظم و يکي از مدارس دخترانه مملو از راي اولي ها ، دومي ها ، سومي ها و الي آخر و زن و مرد و پير و جوان ، غريبه و آشنا ، از خود جناح ، از اطراف جناح ، از کاشوني و چاله و يوردهاي چند گانه مستقر در صحرا ، مشتاقانه براي اداي فريضه ديني و ملي خود سر از پا نمي شناسند.

رضايي خودش را سبک نمي کند و قيد شورا شدن را زده و جا داده به جوانان هم عقيده خود.

نتيجه انتخابات رنگ را از رخسار مرد شماره يک دوره قبل مي پراند. اين يعني يک شکست مفتضحانه در عرصه سياست. کسب مقام سومي با 146 راي کمتر. بشکنه اين دست که نمک نداره ، حرامتان باشه آن نان و آبي که از جيب من خورديد.

مربوطي را چه به دوم شدن. زنده باد مردم خون گرم کاشوني و يوردهاي اطراف ، خدا اجرتان دهد.

مي گن مسجد کاظم هميشه محلي بوده است براي تقلب انتخاباتي.

اما تبليغات اساس کار انتخابات است ، چشمتان کور شما هم تبليغ مي کرديد.

يادم رفت بگم که در همين سال 85 بود که خيرين ما توانبخشي را با يک ميليارد و خورده اي هزينه ، دودستي به دولت محترمه تقديم نمودند.

شايد شما نبوديد در مسجد جامع که ببينيد فرماندار و بخشدار و نمايده ي عظيم الشان ما سر از پا نمي شناختند و چنان از فرط خوشحالي ذوق زده شده بودند که فرماندار به جاي سخنراني شعر مي سرود ، بخشدار خوش حرف ما هم که سوابق درخشاني با حداقل سه ساعت و نيم سخنراني داشت ، آن روز تمام سخنان چند ساعته خود را در سه دقيقه و چهل و پنج ثانيه خلاصه نمودند. نماينده دائم ما هم سرمست از اين افتخار عظيم ، آن را جزئي از کارهاي مثبت خود در نيم قرن حضور خود در مجلس عنوان نمودند و از اينکه تاکنون توانسته است از طريق خيرين براي دولت درآمدزا باشد احساس شگفتي مي کرد..... دست شما درد نکند...

شهريور ماه سال 1385 است خبر قبولي تعداد اندکي از دانش آموزان جناحي در دانشگاه و در مقابل قبول نشدن تعداد کثيري با رنبه هاي چند ده هزاري و متعاقبا نوشته يک وبلاگ مجهول الهويه در انتقاد از معلمين ، در جناح غوغا به پا کرده است.

وا اسفا ، دنيا به کجا کشيده شده است ، در روز روشن و آن هم در عرصه پهناور اينترنت به مقام شامخ معلمين توهين مي شود. معلمي امر مقدسي است چرا بايد به ايشان از گل نازک تر گفته شود.

بميرم واسه هر چه فرهنگي و معلمه که اينهمه زحمت مي کشند و جوابشان را بايد اينگونه داد.

دو روز بعد ريس محترم نمايندگي آموزش و پرورش براي معرفي متهم جايزه تعيين مي کند.

مقصر اصلي خود جوانان هستند که درس نمي خوانند وگرنه معلمان ما که از بهترين ها هستند. خدا حفظشان کند.

در همان حال بود که پاپ بنديكت شانزدهم به نبي اکرم توهين کردند ، شايد در جناح خيلي ها متوجه اين موضوع نشدند اما هنوز گيج و مدهوش از گزافه گويي يک نفر به حساب وبلاگ نويس در زير پا گذاشتن حرمت معلمي بودند.

در اواخر سال 85 هستيم ، جمعه 18 اسفند ماه ، رئيس شوراي اسلامي جناح بعد از هشت سال سخنگوي شورا بودن و دريکي از آخرين روزهاي عمر شورايي خود ، طلسم را شکسته و براي اولين بار زبان شيرين محلي خود را کنار گذاشتند و از زبان رسمي مملکت استفاده نمودند.

درود خدا بر شما عزيزان...

گذشت يک سال تمام از آنچه براي اولين بار در اين وبگاه اينترنتي نگاشته شد.

اسفند 84 بر خلاف اسفند 85 گرچه از طبيعت سرسبز و مفرح امسال خبري نبود اما با ورود تيم نصف و نيمه پيشکسوبان ايران به جناح مي توانست چند روزي در خدمت اوقات فراغت جوانان و بخصوص فوتبال دوستان شود که آن هم با تدارک بازي اول با تيم غير جناحي در روز نخست ، رؤياي ديدن بازيکنان مطرح سالهاي دور ايران را به لقايش بخشيدند و صندلي هاي رنگارنگ پلاستيکي دور چمن را بلااستفاده به گرد و خاک و بادهاي نويد بخش نوروزي سپردند.

نوروز 85 باز هم ورزشي بود . جولانگاه دو رقيب ديرينه فوتبال جناح ، گازال و بهزيستي. جايزه هاي چندصد هزار توماني باشگاه بهزيستي هوش را از سر هر تيم روستايي و شهرستاني برده است ، حتي دشمنان ديرين بدون شرکت حتي يک تيم همشهري.

گازالي هاي انتقامجو فرصت را غنيمت مي دانند و در اين مجال کم نظير بدون دعوت از رقيب و با قصد مقابله در پي جذب دوستاني از تلاش و اميد است. دوره دارد آن هم در تمام رده ها از بزرگ و متوسط و کوچک و ...

تيم نونهالان بهزيستي بايد فداي خصومت چندين ساله گازاليها و بزرگانشان شوند.

جواب بدي را به بدي مي دهند تا عبرتي شود براي آيندگان!!!

در تابستان 85 ، آسفالت در جناح به تعابير متفاوتي تعبير مي شود. گروهي گرم و برخي سرد و شايد هم چندي سرد و گرم مي پسندند.

شهرداري جناح به تدريج در بين سرها ، سري پيدا مي کند و خوش دارد اندکي با دشمنان جديدش معاشرت کند آنهم با سلاح سرد آسفالت در جدال با آسفالت گرم جناح دشت بندر.

مدير دشت بندر ، شهردار جديد را در بين عوام سکه ي يک پول مي کند که آسفالت گرم درجه يک در جناح و تو داري دور يزد مي گردي. کود آنهم بهترين در جناح ، ما را چه به فضولات صحرانشينهاي يزد. آسفالت از يزد ، کود از يزد ، موزاييک پياده رو از يزد ، مهندس و تکنسين و راننده و باغبان و نگهبان پارک انصاري از يزد و اين اواخر قند آبدارخانه شهرداري هم از قند اعلاي يزد. اين همه واردات ما راچه؟ ما خود توليد کننده ايم ، يک دانه شهردار يزدي از سرمان هم زياديه.

شهردار مي گه دشت بندر واسش عددي نيست ، اگه مرده بياد تموم کوچه هاي جناح را آسفالت کنه با چند برابر قيمت ببينم چند مرده علاجه؟!...

چندماهي بيشتر به انتخابات شورا نمانده

چرا کسي کانديد نمي شه ، آقايان شورا فعلي ، حداقل شما کانديد بشيد ما هم به شما محتاجيم و هم مديون از زحمات 8 ساله. بهتر و آقاتر و زرنگ تر از شما پيدا نمي شه تو اين جناح.

حيف شد که مدرک ديپلم مي خواهد و قادري ندارد ، مدني و عباسي و رضايي هم که قسم و والله خوردند که اگر آسمان به زمين و زمين به آسمان بياد باز هم کانديد بشو نيستند. لج کردند که اصلا و ابدا ما قيد شورا شدن را زده ايم.

التماس مي کنيم ، به پايشان مي افتيم که شايد نظرشان برگردد حتي گروهي رفتند خدمت "شيخ ما" که دعايي کند و تاويتي بنمايد تا شايد از خر لجاجت پايين بيان ، اما نه.. انگار حرف مرد يکي است.

همه نااميد شدند و دست ها به سوي آسمان اما انگار فايده اي ندارد...

اسامي کانديدهاي شوراي اسلامي جناح بعد از چند روز دست به دست مي شود. با هم مي خوانيم

شماره 1- عقيل مدني

        2- منصور عباسي

       3- محمد علي رضايي

       4-.....

همه از تعجب نزديک است شاخ در بيارند.

شايد... شايد باز هم مردم جناح به قبله دعا رفتند...

شايد معجزه اي رخ داده.. مگر مي شود....

اما مي شود چرا که نشود يادم نبود در قرن بيست و يکم هستيم ... هر چيزي امکان دارد..

باورم شد وقتي يکي از همشهريان گفت که عجب رويي دارند بعضي ها.

عجيب است چرا امسال کسي از زمين و قصه ي واگذاري آن حرفي نمي زند.

اگه کمي فکر کنيم به اين نتيجه مي رسيم که ....

زياد سرتون را به درد نيارم اجازه بدين ادامه اين مطلب را در روزهاي آينده خدمت شما ارائه کنم.