زبانشان دراز ، دستشان کوتاه

با اينکه در چند مدت اخير بر تعداد وبلاگ نويسان جناحي و از سوي ديگر بر خوانندگان آن افزوده شده است. اما بنظر مي رسد فرد و يا افرادي که به نوعي از مخاطبين اصلي آن محسوب مي شوند ، نه تنها تا حالا مطالب نويسندگان وبلاگ را مشاهده نکرده اند حتي با داشتن امکانات کافي ، قادر به اتصال اينترنت هم نيستند و چه بسا مي بينند و خود را بي اطلاع جلوه مي دهند و يا احتمالاً دورادور مي شنوند و در همان حال نظري هم نثارمان مي کنند.

بر حسب نمونه مطلبي که با عنوان "از جمعه تا جمعه" در اين وبلاگ به ثبت رسيد ، با اينکه بيش از يک ماه از درج آن مي گذرد ، حتي يک نظر هم در مورد آن عنوان نشده است.

انتظار مي رفت علماي ديني جناح و بالاخص مسئولين مدرسه ديني ، با وجود مهيا بودن امکانات از قبيل رايانه و ديگر وسايل ارتباطي و با تمام ادعاهايي که در اين مورد دارند ، پاسخي مناسب به مطلب عنوان شده مي دادند. حال شايد کسي پيدا شود و بر حسب غرض شخصي توهيني را نثار اين عزيزان و خداي ناکرده نوشته ايي نامربوط راجع به مسائل ديني در اين رسانه فراگير ارسال مي کرد ، باز هم اين عالي جنابان ، بي خبر از هرجا ساکت و آرام مي نشستند؟

يادمان نرود همين افراد بودند که با پايه گذاري موسسه انديشه و با ايجاد زيربناي اين هسته ي فرهنگي در فکر تحولي بزرگ در سطح آگاهي و دانش جوانان جناح هستند حال با اين همه ادعا ، از دسترسي به اينترنت و ارتباط با دنياي اطلاعات که مملو از علوم مختلف از جمله دانش اسلامي است و اکنون هم که به يک ابزار ساده و کم هزينه تبديل شده است عاجز مانده اند.

ارتباط با جوانان و حل معضلات و نابساماني هايي که اين قشر از جامعه با آن روبروست موضوعي است که بدون ترديد يکي از اهداف اصلي اين گروه را تشکيل مي دهد. چه راهي بهتر ، موثرتر ، فراگيرتر و کم هزينه تر از اينترنت.

چه خوب بود اگر اين عزيزان با ايجاد سايت و يا حتي يک وبلاگ ساده ، مسائل و موضوعاتي که سالهاست به صورت جزوه در بين مردم پخش مي کنند با هزينه اندکي در اختيار مردم قرار مي دادند. و يا حتي با ايجاد پرسش و پاسخ در خصوص مسائل مذهبي و ديگر موضوعات راه را براي مطرح شدن بسياري از مشکلاتي که جوانان ما با آن روبرو هستند هموار سازند.

پول خيّر = پيشرفت جناح ، افتخار شورا

ديروز مطلب يکي از همشهريان وبلاگ نويس را مرور مي کردم. در يکي از نظرات مطرح شده خواننده مورد نظر از پيشرفت و توسعه جناح در دوران هشت ساله شورا سخن گفته  بود.

من هم نوشته هاي اين همشهري عزيز را تاييد مي کنم. در اين چند سال شهر جناح از زمين تا آسمان متحول شده است. کوچه هايمان از جاده خاکي به خيابان ، آب شهر از شور به شيرين ، مساجد بي مناره مناره دار شدند ، مدارس به وفور ساخته شد ، بيمارستان هم در حال ساخت مي باشد و اکنون هم مرکز بزرگ توان بخشي به بهره برداري رسيده است.

اما به چه قيمتي؟

اينها همش پيشرفت است ، توسعه است ، افتخار است.

بله افتخار است اما براي کدامين افراد؟ شورا؟ نماينده مجلس؟

پول از جيب خيرين بي زبان است ، پُزش از طرف مسئولين خوش زبان.

اگر در خيابانهاي جناح چرخي بزنيم و نگاهي بندازيم بر تابلوهاي سردر ساختمانها. چه مي بينيم؟

دبستان مريم مربوطي ، دبيرستان شرفا شرفايي ، دبيرستان رابعه فرشادي ، ... و اکنون هم توان بخشي عباسي.

دست مسئولين عزيز درد نکند از اينکه اين همه بودجه گرفتند.

در همه جاي دنيا همه سعي و تلاش افراد به گرفتن اعتبار و بودجه از دولت صرف مي شود اما در جناح مسئولين ما لطف مي کنند و با هزار و يک ترفند دل خيّرين را به دست آورده تا از آن طرفِ آب پولي فرستاده شود و ساختماني بر ساختمانهاي جناح افزوده گردد.

در هر شهر وروستايي مسئولي که وارد شهرشان مي شود تا مي توانند نيازهاي موجود را مطرح مي کنند و تا نظرش را جلب نکرده اند وِلکن نيستند امّا متاسفانه نوبت که به جناح رسيد ، وقت شام و نهار است و بزرگان ماهم دربه در دنبال نان و کباب که شکم اين عزيزان را پر کنند و بعد هم با صدتا تعريف و تمجيد ، کله ي مان را بزرگ مي کنند که شما خيلي بافرهنگيد ، همه چيز داريد و هر چيزي را خودتان درست مي کنيد.

از آن طرف وقتي خيّر نگون بخت بعد از سالها پا به ديار خود مي گذارد ، همه از ثروتمند و فقير ، مسئول و غير مسئول مثل مگسان دور شيريني ، دست گدايي را به طرفش دراز مي کنند که ما مشکلات داريم ، مدرسه مي خواهيم ، فلان امکانات کم داريم و صد تقاضاي ديگر.

مگر تا حالا خيّرين براي ما کم گذاشتند: 99 درصد از مدارس ، 100 درصد از مساجد و آب انبارها ، بيمارستان ، آب رساني ، توان بخشي ، 3 تا استاديوم ، کتابخانه ، ساختمان نمايندگي آموزش و پرورش ، خيابان کشي ، چراغهاي اطراف خيابان ، پل رودخانه و صد پروژه ديگر. (ناگفته نماند که تا کنون توانسته اييم اعتبار خانه بهداشت روستاي جناح بالا را بدست آوريم)

دولت به ما افتخار مي کندو حتما در آينده ما را بعنوان بهترين شهر از لحاظ صرفه جويي در اموال کشور معرفي خواهد کرد.چون هيچگونه بار سنگيني بر دوش آنها نيستيم ، تمام نيازها را خودمان تامين مي کنيم. همين قدر هم مانده که حقوق کارکنان و پرسنل آموزش و پرورش ، بانکها و ديگر ادارات موجود در جناح را خيّرين بپردازند.

و بعد هم بعضي ها با کمال افتخار ادعا مي کنند که در زمان ما چنين و چنان شد. مگر پول گرفتن از خيّر هم هنر مي خواهد. اگر هنر مي خواست که گدايان دم در مسجد جمعه از شما هنرمندترند. اگر واقعا فهميده و مرد عمليد درصدي از حقوق ازدست رفته و اعتباراتي که به ناحق از آن محروم شده اييم را از مسئولين کشوري بخواهيد.

زماني خون آدم بجوش مي آيد که نماينده جا خوش کرده 20 ساله مجلس در جوش انتخابات سري به جناح مي زند و با کمال افتخار ادعا مي کند که در فلان سال فلان عدد مدرسه در جناح بوده است و حالا هم يعني در طول تصدي ايشان بَهمان مدرسه به آن اضافه شده است.

يکی نيست به اين آقا بگويد که تا حالا جنابعالي چه گُلي به سر مردم جناح و دهات اطراف زده اييد که اکنون ادعاي آنچناني داريد. کداميک از اين مدارس به سعي و همت شما ساخته شده است.

متاسفانه ما با اين کارهايمان عملا مسئولين کشوري را از خود غافل کرده و حقوقي که بايد به ما تعلق گيرد به کيسه ی فرصت طلباني ريخته مي شود که ما را به بافرهنگ و مردمي بودن معروف و مشهور کرده اند.

ایمیل

Janah1383@yahoo. com

... و اکنون نمکدان ها را شکستند.

برای دیدن عکسها اینجا را کلیک کنید.

عجب صبري خدا دارد !

عجب صبري خدا دارد.
اگر من جاي او بودم ، همان يک لحظه اول ، كه اول ظلم را ميديدم از مخلوق بي وجدان ، جناح را با همه زيبائي و زشتي به روي يکديگر  ويرانه ميکردم.

                                       ******

عجب صبري خدا دارد.
اگر من جاي او بودم ، که ميديدم يکي در گرماي سوزان ، زير پنکه ، ديگري پوشيده از صد جامه رنگين ، زمين و آسمان را ، واژگون مستانه مي کردم.

                                      ******

عجب صبري خدا دارد !
اگر من جاي او بودم . براي خاطر تنها يكي جوان دربدرِ بي سامان ، هزاران زمين خوار شر آفرين را كو به كو در جناح آواره و بي خانه ميكردم .

                                     ******

عجب صبري خدا دارد.

اگر من جاي او بودم که مي ديدم دوباغي را از بي آبي خشک و شکسته ، نخلهايش از تشنگي خرد و خميده ، چند سالي خشک سالي را به صاحبانش نشانه مي کردم.

                                  ******

عجب صبري خدا دارد.
اگر من جاي او بودم ، که در همسايه صدها گرسنه ، چند فرقه اي گرم عيش و نوش ميديدم ، نخستين نعره مستانه را بر لب پيمانه مي کردم.

                                 ******

عجب صبري خدا دارد.

اگر من جاي او بودم که مي ديدم پولها دهند بالمنِّ والاذي و مساجد سازند بهر افتخار ، همه را به يکباره بر سر اربابانش ويرانه مي کردم.

                                    ******

عجب صبري خدا دارد.
اگر من جاي او بودم ، نه طاعت ميپذيرفتم ، نه گوش از بهر استغفار اين بيداد گرها تيز کرده ، پاره پاره از کف زاهد نمايان ، تسبيح صد دانه ميکردم.

                                    ******

عجب صبري خدا دارد.
اگر من جاي او بودم ، به عرش کبريائي ، با همه صبر خدائي ، تا که ميديدم در شهر ما عزيز نا بجائي ترياک را از بهر بيکاري به جواني مي فروشد.
گردش اين چرخ را وارونه بي صبرانه مي کردم.

                                 ******

عجب صبري خدا دارد.
چرا من جاي او باشم.
همين بهتر که او خود جاي خود بنشيند و تاب تماشاي تمام زشتکاري هاي اين مخلوق را دارد.
وگرنه من به جاي او چه بودم.
يک نفس کي عادلانه سازشي با جاهل و فرزانه مي کردم.

عجب صبري خدا دارد.
            عجب صبري خدا دارد.